दमक, २१ मंसिर । असहाय मानव सेवा समाजको आयोजनामा १६ दिने लैङ्गिक हिंसा विरुद्धको अन्तर्राष्ट्रिय अभियानको अवसर पारेर आइतबार दमक–६ मा निःशुल्क आँखा शिविर सम्पन्न भएको छ। मेची आँखा अस्पतालको प्राविधिक सहयोगमा सञ्चालन गरिएको शिविरले समुदायका साना नानीदेखि वृद्धवृद्धासम्मको आँखामा आशाको उज्यालो भरेको छ।
कार्यक्रममा असहाय मानव सेवा समाजकी अध्यक्ष लोकमाया ढुङ्गानाको अध्यक्षता रहेको थियो भने दमक–६ का वडाध्यक्ष टेकबहादुर थापाले प्रमुख आतिथ्यता ग्रहण गर्नुभयो। शिविरमा विभिन्न संघ–संस्थाका प्रतिनिधिहरूको पनि उपस्थिति थियो। बिहानैदेखि सेवा लिनेको लामो भीड लागेको थियो। डाक्टरहरू निरन्तर आँखाको परीक्षण र उपचारमा व्यस्त देखिन्थे। आफ्नो घर नजिकै निःशुल्क उपचार पाउँदा सेवाग्राहीहरूको अनुहारमा छुट्टै खुसी झल्किन्थ्यो।
सेवा लिन आउनु भएका सागर खनाल भन्नुहुन्छ— “पहिला त टाढा गएर पैसा तिरेर आँखाको जाँच गर्नुपथ्र्यो। आज आफ्नै ठाउँमा निःशुल्क सेवा पाइयो। धेरै खुसी लागेको छ।”
दमक–१ की पुष्पा चुवानको आँखामा मोतिविन्दुको समस्या देखिन थालिसकेको रहेछ। आज शिविरमा निःशुल्क परीक्षण र औषधि पाएपछि उहाँको अनुहारमा आशाको चमक थियो। “डाक्टरले रोग थाहा पाईदिनुभयो, औषधि पनि निःशुल्क पाइयो। धेरै सन्तुष्ट छु।”
मेची आँखा अस्पतालका डाक्टर ओमप्रसाद ढितालका अनुसार शिविरमा आउने अधिकांश बिरामीको आँखाको समस्या यहीँ उपचार गरिएको छ। “दिर्घकालीन जटिल समस्या बाहेक प्रायः सबै आँखाका रोगको यहीँ उपचार गरिरहेका छौँ।”
दमक–६ मा सिधै समुदायसम्म पुगेर सेवा दिइनु प्रशंसनीय काम भएको भन्दै वडाध्यक्ष टेकबहादुर थापाले असहाय मानव सेवा समाजको प्रशंसा गर्नुभयो। “सानो नानीदेखि वृद्धसम्मले निःशुल्क आँखा सेवा पाएको देख्दा निकै खुसी लागेको छ। संस्थाको थप प्रगतिको कामना गर्दछु।”
१६ दिने लैङ्गिक हिंसा विरुद्धको अभियानको सन्दर्भ जोड्दै सरदा भट्टराई भन्नुहुन्छ— डिजिटल युगमा महिलाहरू डिजिटल हिंसाको बढी शिकार भइरहेका छन्। यस्तो अभियानले सचेतना फैलाउने मात्र होइन, पहुँचबाहिरका समुदायलाई पनि हातेमालो गर्दै अघि बढ्न सहयोग गर्ने विश्वास उहाँले व्यक्त गर्नुभयो।
असहाय मानव सेवा समाजकी अध्यक्ष लोकमाया ढुङ्गाना संस्थाको उद्देश्य स्पष्ट पार्दै भन्नुहुन्छ— “संस्था स्थापना भएदेखि कोही नभएकाको सहारा बन्ने प्रयास गर्दै आएका छौँ। यही उद्देश्यअनुसार आज निःशुल्क आँखा शिविर सञ्चालन गरिएको हो।”
असहाय मानव सेवा समाजको निःस्वार्थ सेवाबाट आँखाको समस्या भोगिरहेका धेरै बिरामीले निःशुल्क उपचार पाए। शिविरभरि सेवाग्राहीका खुसी अनुहारहरूले कार्यक्रमको सफलता स्पष्ट झल्किन्थ्यो। यदि यस्ता सेवामूलक संस्थाहरू देशभर फैलिन सके, कोही पनि स्वास्थ्य सेवाबाट वञ्चित हुने थिएनन्। असहायले सहारा पाउने थिए, र समाजले उज्यालो भविष्यको बाटो देख्ने थियो।
